Domne Eafe była VII-wieczną księżniczką i benedyktyńską zakonnicą żyjącą w Kent. Jako wnuczka króla Eadbalda, jest pamiętana przede wszystkim z założenia podwójnego klasztoru w Minster na wyspie Thanet. Po gwałtownej śmierci swoich braci, Æthelreda i Æthelberhta, uzyskała od króla Ecgberhta ziemię na założenie tego domu zakonnego. Jej córki również stały się znamiennymi świętymi, w tym święta Mildrith. Choć historyczne nieścisłości czasem łączą ją z siostrą imieniem Eormenburg, jest uznawana za postać o istotnym znaczeniu dla wczesnego monastycyzmu w Kent.
Życie i fundacja
Według legendy kentyjskiej, Eafe domagała się zadośćuczynienia za morderstwo swoich braci. Podobno poprosiła o obszar ziemi odpowiadający dystansowi, jaki mogła pokonać w jednym biegu oswojona łania. Ta ziemia, położona na wyspie Thanet, stała się miejscem jej klasztoru. Była żoną Merewalha z Mercji i miała kilku dzieci, w tym trzy córki, które wszystkie zostały opatkami i świętymi.
Kult
Jako święta Kościoła katolickiego, jest wspominana 19 listopada. Jej dziedzictwo kontynuowały jej córki, w szczególności Mildrith, która została jej następczynią na stanowisku opatki. Klasztor, który założyła, służył jako ważne centrum królewskiego patronatu w Kent, o czym świadczą współczesne dokumenty prawne, w których wymieniana jest jako świadek różnych nadań.