Dominik z Silos był hiszpańskim benedyktyńskim mnichem i teologiem żyjącym w XI wieku, który sprawował urząd opata opactwa Santo Domingo de Silos. Urodzony w Cañas, początkowo pracował jako pasterz, zanim wstąpił do klasztoru w San Millán de la Cogolla. Po wygnaniu przez króla Nawarry, znalazł schronienie w Silos pod opieką króla Ferdynanda I. Tam przekształcił niszczejące opactwo w rozkwitające centrum nauki, sztuki i reformy duchowej, stając się ostatecznie uznanym świętym w Kościele katolickim.
Życie i działalność
Po przeniesieniu się do Silos, Dominik odbudował klasztor i założył skryptorium, które stało się ośrodkiem projektowania ksiąg i nauki. Wprowadził architekturę romańską, w tym słynne krużganki, i utrzymywał liturgię mozarabską. Poza sukcesami administracyjnymi i naukowymi, był znany ze swoich czynów uzdrawiających i wykorzystywał fundusze klasztorne na wykup chrześcijańskich jeńców. Do jego śmierci w 1073 roku wspólnota pod jego przywództwem znacząco urosła.
Kult i patronat
Jego wspomnienie obchodzi się corocznie 20 grudnia. Ponieważ matka świętego Dominika de Guzmán miała modlić się przy jego relikwiach o poczęcie, jest on łączony z ciążą. Jego pastorał był historycznie używany do błogosławienia hiszpańskich królowych podczas porodu. Dziś czczony jest jako patron pasterzy, kobiet w ciąży oraz więźniów.