Dominik de la Calzada, pierwotnie znany jako Domingo García, był hiszpańskim pustelnikiem żyjącym w XI wieku, urodzonym w Viloria de Rioja. Po pracy jako pasterz, żył jako pustelnik w pobliżu Ayuela, zanim został święconym kapłanem przez Grzegorza IV. Jest powszechnie uznawany za osobę, która wniosła znaczący wkład w infrastrukturę szlaków pielgrzymkowych, w tym budowę mostów i hospicjum. Wspierany przez Alfonsa VI Kastylijskiego, założył kościół i stał się centralną postacią w krajobrazie religijnym Królestwa León.
Życie i dzieła
Dominik poświęcił dużą część swojego życia pomaganiu podróżnym. Zbudował drewniany most nad rzeką Oja, a później wytyczył brukowany trakt. Do jego późniejszych dokonań należały kamienny most oraz hospicjum dla pielgrzymów. Założył również kościół poświęcony Maryi i Chrystusowi. Przez całe życie otrzymywał wsparcie od monarchy Alfonsa VI Kastylijskiego.
Kult i dziedzictwo
Jest wspominany za cuda, takie jak przywracanie wzroku ślepym, oraz legendę o śpiewających pieczonych ptakach. W jego sanktuarium znajduje się relikwia drewna szubienicznego, a średniowieczni podróżni często używali piór związanych z nim. Po śmierci 12 maja 1109 roku został pochowany w swojej katedrze. Obecnie czczony jest jako patron hiszpańskich inżynierów budownictwa.