factograf
PL

Język Wikipedii

EnglishУкраїнськаDeutschFrançaisEspañolPolskiItalianoPortuguêsРусскийČeština日本語中文NederlandsSvenskaالعربيةفارسیעבריתTürkçe한국어Tiếng ViệtBahasa Indonesiaहिन्दीRomânăMagyarSuomiNorskDanskΕλληνικάБългарскиСрпскиHrvatskiSlovenčinaLietuviųLatviešuEestiქართულიՀայերենҚазақшаБеларускаяCatalàEuskaraไทย

włoski narciarz alpejski

Dominik Paris

Dominik Paris

Najważniejsze

data urodzenia14 kwietnia 1989
wysokość183cm
zajęcienarciarz alpejski, Carabiniere (2014)
miejsce urodzeniaMeran
gatunekdeath metal
masa102 kg
Wszystkie dane z infoboksu 7
Data i miejsce urodzenia
14 kwietnia 1989 Merano
Klub
Forestale
Wzrost
184 cm
Debiut w PŚ
11.01 2008, Val Gardena (54. miejsce – super G)
Pierwsze punkty w PŚ
4.12 2009, Beaver Creek (26. miejsce – superkombinacja)
Pierwsze podium w PŚ
29.01 2011, Chamonix (2. miejsce – zjazd)
Pierwsze zwycięstwo w PŚ
29.12 2012, Bormio (zjazd)

Dominik Paris (ur. 14 kwietnia 1989 w Merano) – włoski narciarz alpejski, brązowy medalista olimpijski, a także mistrz oraz wicemistrz świata.

Kariera

Pierwsze sukcesy w karierze Dominik Paris osiągnął w 2009 roku, kiedy podczas mistrzostw świata juniorów w Garmisch-Partenkirchen zdobył trzy medale. W zjeździe i kombinacji był drugi, a w supergigancie zajął trzecia pozycję. Na rozgrywanych rok wcześniej mistrzostwach świata juniorów w Formigal jego najlepszym wynikiem było piąte miejsce w gigancie.

W Pucharze Świata zadebiutował 11 stycznia 2008 roku w Val Gardena, gdzie zajął 54. miejsce w supergigancie. Pierwsze pucharowe punkty wywalczył blisko dwa lata później - 4 grudnia 2009 roku w Beaver Creek, zajmując 26. miejsce w superkombinacji. Na podium zawodów PŚ po raz pierwszy Paris stanął 29 stycznia 2011 roku w Chamonix, gdzie był drugi w zjeździe. Swoje pierwsze zwycięstwo w zawodach tego cyklu odniósł 29 grudnia 2012 roku w Bormio, gdzie był najlepszy w zjeździe, ex aequo z Austriakiem Hannesem Reicheltemem. W sezonie 2018/2019 zajął czwarte miejsce w klasyfikacji generalnej, jednocześnie wygrywając klasyfikację supergiganta i zajmując drugie miejsce w klasyfikacji zjazdu. Ponadto w sezonie 2014/2015 był drugi w klasyfikacji supergiganta, a w 2012/2013, 2015/2016, 2016/2017, 2020/2021, 2021/2022, 2023/2024 i 2025/2026 zajmował trzecie miejsce w klasyfikacji zjazdu.

Pierwszy medal wśród seniorów wywalczył podczas mistrzostw świata w Schladming w 2013 roku, gdzie zajął drugie miejsce w zjeździe. W zawodach tych rozdzielił Aksela Lunda Svindala z Norwegii i Francuza Davida Poissona. Na rozgrywanych sześć lat później mistrzostwach świata w Åre wywalczył złoty medal w supergigancie, wyprzedzając Johana Clareya z Francji i Austriaka Vincenta Kriechmayra. Był też między innymi czwarty w kombinacji na mistrzostwach świata w Sankt Moritz w 2017 roku oraz w zjeździe podczas mistrzostw świata w Cortina d’Ampezzo w 2021 roku.

W 2010 roku wystąpił na igrzyskach olimpijskich w Vancouver, gdzie zajął 13. miejsce w superkombinacji. Na rozgrywanych cztery lata później igrzyskach w Soczi jego najlepszym wynikiem było jedenaste miejsce w zjeździe. W tej samej konkurencji podczas igrzysk olimpijskich w Pjongczangu w 2018 roku zajął czwarte miejsce, przegrywając walkę o medal z Beatem Feuzem ze Szwajcarii o 0,36 sekundy. Brał również udział w igrzyskach olimpijskich w Pekinie w 2022 roku, gdzie zajął szóste miejsce w zjeździe i 21. w supergigancie.

Podczas igrzysk olimpijskich w Mediolanie–Cortinie d’Ampezzo w 2026 roku wywalczył brązowy medal w zjeździe. Wyprzedzili go jedynie Szwajcar Franjo von Allmen i rodak, Giovanni Franzoni. Zajął tam także piąte miejsce w kombinacji drużynowej.

Osiągnięcia

Igrzyska olimpijskie

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
13. 21 lutego 2010 Vancouver Superkombinacja 2:44,92 +3,07 Bode Miller
11. 9 lutego 2014 Soczi Zjazd 2:06,23 +0,90 Matthias Mayer
18. 14 lutego 2014 Soczi Superkombinacja 2:45,20 +4,25 Sandro Viletta
16. 16 lutego 2014 Soczi Supergigant 1:18,14 +1,56 Kjetil Jansrud
DNF2 13 lutego 2018 Pjongczang Superkombinacja 2:06,52 – Marcel Hirscher
4. 15 lutego 2018 Pjongczang Zjazd 1:40,25 +0,54 Aksel Lund Svindal
7. 16 lutego 2018 Pjongczang Supergigant 1:24,44 +0,74 Matthias Mayer
6. 7 lutego 2022 Pekin Zjazd 1:42,69 +0,52 Beat Feuz
21. 8 lutego 2022 Pekin Supergigant 1:19,94 +2,68 Matthias Mayer
3. 7 lutego 2026 Mediolan-Cortina Zjazd 1:51,61 +0,50 Franjo von Allmen
5. 9 lutego 2026 Mediolan-Cortina Kombinacja drużynowa 2:44,04 +1,12  Szwajcaria 2
DNF 11 lutego 2026 Mediolan-Cortina Supergigant 1:25,32 – Franjo von Allmen

Mistrzostwa świata

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
20. 12 lutego 2011 Garmisch-Partenkirchen Zjazd 1:58,41 +3,14 Erik Guay
DNF2 14 lutego 2011 Garmisch-Partenkirchen Superkombinacja 2:54,51 – Aksel Lund Svindal
2. 9 lutego 2013 Schladming Zjazd 2:01,32 +0,46 Aksel Lund Svindal
9. 11 lutego 2013 Schladming Superkombinacja 2:56,96 +1,92 Ted Ligety
14. 5 lutego 2015 Vail/Beaver Creek Supergigant 1:15,68 +0,89 Hannes Reichelt
23. 7 lutego 2015 Vail/Beaver Creek Zjazd 1:43,18 +1,94 Hannes Reichelt
10. 8 lutego 2015 Vail/Beaver Creek Superkombinacja 2:36,10 +1,03 Marcel Hirscher
9. 9 lutego 2017 Sankt Moritz Supergigant 1:25,38 +1,02 Erik Guay
13. 12 lutego 2017 Sankt Moritz Zjazd 1:38,91 +0,89 Beat Feuz
4. 13 lutego 2017 Sankt Moritz Superkombinacja 2:26,33 +0,40 Luca Aerni
1. 6 lutego 2019 Åre Supergigant 1:24,20 – –
6. 9 lutego 2019 Åre Zjazd 1:19,98 +0,74 Kjetil Jansrud
5. 11 lutego 2021 Cortina d’Ampezzo Supergigant 1:19,41 +0,55 Vincent Kriechmayr
4. 14 lutego 2021 Cortina d’Ampezzo Zjazd 1:37,79 +0,65 Vincent Kriechmayr
DSQ1 7 lutego 2023 Courchevel/Méribel Kombinacja 1:53,31 – Alexis Pinturault
DNF 9 lutego 2023 Courchevel/Méribel Supergigant 1:07,22 – James Crawford
8. 12 lutego 2023 Courchevel/Méribel Zjazd 1:47,05 +1,13 Marco Odermatt
7. 7 lutego 2025 Saalbach Supergigant 1:24,57 +1,31 Marco Odermatt
4. 9 lutego 2025 Saalbach Zjazd 1:40,68 +0,45 Franjo von Allmen
DNF2 12 lutego 2025 Saalbach Kombinacja drużynowa 2:42,38 –  Szwajcaria 1

Mistrzostwa świata juniorów

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
19. 26 lutego 2008 Formigal Zjazd 1:45,31 +1,84 Hagen Patscheider
DNF 28 lutego 2008 Formigal Supergigant 1:21,02 – Andreas Sander
5. 29 lutego 2008 Formigal Gigant 1:57,00 +1,44 Marcel Hirscher
2. 4 marca 2009 Garmisch-Partenkirchen Zjazd 1:39,06 +0,12 Andy Plank
2. 4 marca 2009 Garmisch-Partenkirchen Supergigant 1:16,64 +0,54 Manuel Kramer
20. 5 marca 2009 Garmisch-Partenkirchen Gigant 2:18,49 +4,64 Alexis Pinturault
28. 6 marca 2009 Garmisch-Partenkirchen Slalom 1:20,78 +3,71 Jesper Riis-Johannessen
2. 6 marca 2009 Garmisch-Partenkirchen Kombinacja 58,23 pkt +0,41 pkt Sepp Gerber

Puchar Świata

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Zwycięstwa w zawodach

  1. Bormio – 29 grudnia 2012 (zjazd)
  2. Kitzbühel – 26 stycznia 2013 (zjazd)
  3. Lake Louise – 30 listopada 2013 (zjazd)
  4. Kitzbühel – 23 stycznia 2015 (supergigant)
  5. Chamonix – 20 lutego 2016 (zjazd)
  6. Kvitfjell – 12 marca 2016 (zjazd)
  7. Kitzbühel – 21 stycznia 2017 (zjazd)
  8. Aspen – 15 marca 2017 (zjazd)
  9. Bormio – 28 grudnia 2017 (zjazd)
  10. Bormio – 28 grudnia 2018 (zjazd)
  11. Bormio – 29 grudnia 2018 (supergigant)
  12. Kitzbühel – 25 stycznia 2019 (zjazd)
  13. Kvitfjell – 2 marca 2019 (zjazd)
  14. Kvitfjell – 3 marca 2019 (supergigant)
  15. Soldeu – 13 marca 2019 (zjazd)
  16. Soldeu – 14 marca 2019 (supergigant)
  17. Bormio – 27 grudnia 2019 (zjazd)
  18. Bormio – 28 grudnia 2019 (zjazd)
  19. Garmisch-Partenkirchen – 5 lutego 2021 (zjazd)
  20. Bormio – 28 grudnia 2021 (zjazd)
  21. Kvitfjell – 5 marca 2022 (zjazd)
  22. Val Gardena – 16 grudnia 2023 (zjazd)
  23. Kvitfjell – 7 marca 2025 (zjazd)
  24. Kvitfjell – 9 marca 2025 (supergigant)
  25. Lillehammer – 21 marca 2026 (zjazd)
  26. Lillehammer – 22 marca 2026 (supergigant)

Pozostałe miejsca na podium w zawodach

  1. Chamonix – 29 stycznia 2011 (zjazd) – 2.miejsce
  2. Lake Louise – 30 listopada 2014 (supergigant) – 3. miejsce
  3. Val Gardena – 19 grudnia 2014 (zjazd) – 3. miejsce
  4. Val Gardena – 20 grudnia 2014 (supergigant) – 2. miejsce
  5. Santa Caterina di Valfurva – 28 grudnia 2014 (zjazd) – 3. miejsce
  6. Kitzbühel – 24 stycznia 2015 (zjazd) – 2. miejsce
  7. Jeongseon – 6 lutego 2016 (zjazd) – 2. miejsce
  8. Chamonix – 19 lutego 2016 (superkombinacja) – 2.miejsce
  9. Kvitfjell – 13 marca 2016 (supergigant) – 3. miejsce
  10. Val d’Isère – 2 grudnia 2016 (supergigant) – 3. miejsce
  11. Santa Caterina – 27 grudnia 2016 (supergigant) – 3. miejsce
  12. Aspen – 16 marca 2017 (supergigant) – 2. miejsce
  13. Ga-Pa – 27 stycznia 2018 (zjazd) – 2. miejsce
  14. Lake Louise – 24 listopada 2018 (zjazd) – 3. miejsce
  15. Beaver Creek – 1 grudnia 2018 (supergigant) – 3. miejsce
  16. Kitzbühel – 27 stycznia 2019 (supergigant) – 3. miejsce
  17. Lake Louise – 30 listopada 2019 (zjazd) – 2. miejsce
  18. Lake Louise – 1 grudnia 2019 (supergigant) – 2. miejsce
  19. Wengen – 18 stycznia 2020 (zjazd) – 2. miejsce
  20. Kitzbühel – 22 stycznia 2021 (zjazd) – 3. miejsce
  21. Wengen – 15 stycznia 2022 (zjazd) – 3. miejsce
  22. Cortina d’Ampezzo – 29 stycznia 2023 (supergigant) – 2. miejsce
  23. Wengen – 13 stycznia 2024 (zjazd) – 3. miejsce
  24. Kitzbühel – 20 stycznia 2024 (zjazd) – 3. miejsce
  25. Kvitfjell – 18 lutego 2024 (supergigant) – 3. miejsce
  26. Crans-Montana – 23 lutego 2025 (supergigant) – 3. miejsce
  27. Val Gardena – 18 grudnia 2025 (zjazd) – 3. miejsce
  28. Crans-Montana – 1 lutego 2026 (zjazd) – 2. miejsce

Czytaj dalej

Vincent Kriechmayr Marco Odermattszwajcarski narciarz alpejski Franjo von Allmenszwajcarski narciarz alpejski Alexis Monney Giovanni Franzoni (narciarz) Cornelia Hütter

W 25 językach

PolskiالعربيةمصرىবাংলাDeutschEnglishespañoleestieuskarasuomifrançaishrvatskiհայերենitaliano한국어latviešuмакедонскиNederlandsnorsk nynorsknorskromânăрусскийsvenskaукраїнська中文

Tekst z Wikipedii, CC BY-SA 4.0 · Artykuł źródłowy