Dominik Nakano był japońskim męczennikiem katolickim, urodzonym w 1603 roku w Ōmura. W okresie Edo doświadczył intensywnych prześladowań chrześcijan w Japonii. Jako członek Bractwa Różańca pozostał wierny swoim przekonaniom mimo niebezpieczeństw tamtej epoki. Został stracony 10 września 1622 roku na wzgórzu Nishizaka w Nagasaki. Jego śmierć była wynikiem odmowy wydania władzom sąsiadów, którzy ukrywali misjonarzy katolickich.
Życie i śmierć
Urodzony w religijnej rodzinie, Dominik był synem Macieja Nakano, który również był męczennikiem. W 1622 roku został skazany na śmierć wraz z Bartłomiejem Kawano Shichiemonem. Obaj mężczyźni zostali straceni, ponieważ nie zgłosili lokalnym władzom obecności ukrywających się misjonarzy, wybierając zamiast tego ochronę swoich sąsiadów, Antoniego Hamanomachi i Damiana Tanda Yaichiego.
Kult
Kościół katolicki uznaje go za błogosławionego męczennika. Został beatyfikowany przez papieża Piusa IX 7 lipca 1867 roku w grupie obejmującej 205 japońskich męczenników. Jego wspomnienie obchodzone jest corocznie 10 września, w rocznicę jego śmierci.