Dominik Magoshichi był japońskim męczennikiem żyjącym na początku XVII wieku. Służąc jako asystent misjonarzy dominikańskich, pracował głównie jako kucharz u ojca Tomasza de Zumárragi w regionie Ōmura. Po uwięzieniu w Suzuta został zwolniony na początku 1618 roku, choć później poprosił o powrót do więzienia wraz z jednym z braci w wierze. Ostatecznie został stracony przez spalenie żywcem w Ōmura 12 września 1622 roku, wraz z kilkoma innymi osobami duchownymi.
Życie i śmierć
Choć szczegóły dotyczące jego narodzin pozostają nieznane, Magoshichi był głęboko zaangażowany w działalność misyjną zakonu dominikanów. Dzielił trudy swoich przełożonych, w tym okres uwięzienia. Po wyjściu na wolność jego oddanie doprowadziło go z powrotem do niewoli. Zginął w 1622 roku, gdy został spalony na stosie wraz z Tomaszem de Zumárragą, Apolinario Franco, Mancjuszem Shibatą, Franciszkiem od św. Bonawentury oraz Pawłem od św. Klary.
Kult
Kościół katolicki uznaje go za błogosławionego męczennika. Został beatyfikowany przez papieża Piusa IX 7 lipca 1867 roku jako część grupy obejmującej 205 japońskich męczenników. Jego wspomnienie obchodzone jest corocznie 10 września.