Dominik Collins był irlandzkim jezuitą, bratem zakonnym i byłym kapitanem wojskowym, który żył w latach 1566–1602. Urodzony w znamienitej rodzinie kupieckiej w Youghal, początkowo służył jako żołnierz w wojnach religijnych we Francji, gdzie awansował do stopnia kapitana. W późniejszym okresie życia wstąpił do Towarzystwa Jezusowego, rozpoczynając nowicjat w Santiago de Compostela. Powrócił do Irlandii podczas wojny dziewięcioletniej, aby wspierać irlandzkie siły, a ostatecznie poniósł męczeńską śmierć za swoją katolicką wiarę.
Życie i powołanie
Po służbie jako oficer kawalerii w Bretanii, Collins przeszedł do życia zakonnego w 1598 roku. Był znany ze swojej siły fizycznej oraz oddania w opiece chorym podczas zarazy w jego jezuickim kolegium. Po złożeniu ślubów zakonnych w 1601 roku, wykorzystywał swoją szeroką wiedzę wojskową, aby pomagać hiszpańskim ekspedycjom wysyłanym w celu wsparcia irlandzkich klanów opierających się angielskiej władzy podczas wojny dziewięcioletniej.
Męczeństwo i kult
Po klęsce w bitwie pod Kinsale, Collins pozostał aktywny w oporze u boku lokalnych przywódców. Ostatecznie został zamordowany jako męczennik w 1602 roku. Jest uznawany za błogosławionego w Kościele katolickim; został beatyfikowany przez papieża Jana Pawła II w 1993 roku wraz z innymi irlandzkimi męczennikami katolickimi. Jego wspomnienie obchodzi się 20 czerwca.