Domicjan z Melitene był bizantyjskim arcybiskupem żyjącym w VI wieku i bliskim krewnym cesarza Maurycego. Pełniąc funkcję prelata Melitene od około 580 roku aż do śmierci w Konstantynopolu w 602 roku, był znaczącą postacią dyplomatyczną i zaufanym doradcą tronu imperialnego. Jest uznawany za świętego przez Kościoły chalcedońskie za swoje wysiłki na rzecz utrzymania ortodoksji na północno-wschodnich terytoriach imperium. Jego życie naznaczone było misjami politycznymi wysokiego szczebla, w tym próbami wywarcia wpływu na dwór perski w okresach niepokojów wewnętrznych.
Życie i służba
Jako krewny cesarza, Domicjan posiadał znaczne wpływy, pełniąc rolę opiekuna dzieci Maurycego. Był sprawnym dyplomatą, który negocjował traktaty i uczestniczył w misjach związanych z wojskowością. Podczas wojen domowych w Persji towarzyszył wygnanemu królowi Chosrowowi II, próbując nawrócić go na chrześcijaństwo. Znany był również z przyjaźni z przyszłym papieżem Grzegorzem Wielkim, z którym podobno studiował Biblię.
Kult i dziedzictwo
Domicjan jest czczony w tradycjach anglikańskiej, katolickiej i prawosławnej, a jego wspomnienie obchodzi się 10 stycznia. Podczas gdy źródła chalcedońskie podkreślają jego ascetyzm i rolę w egzekwowaniu ortodoksji religijnej, tradycje monofizyckie wspominają go inaczej ze względu na prześladowania ich wyznawców. Jego dziedzictwo obejmuje budowę szpitali i kościołów przy użyciu funduszy otrzymanych podczas podróży dyplomatycznych.