Domice z Amiens był diakonem i kanonikiem z Pikardii żyjącym w VIII wieku, który łączył życie wspólnotowe z pustelniczą pobożnością. Po uzyskaniu zgody biskupa z Amiens założył pustelnię na lewym brzegu rzeki Avre. Od 727 roku aż do śmierci w 775 roku prowadził surowe życie, każdej nocy wędrując pieszo, aby uczestniczyć w matutach w kościele w Saint-Acheul. Podczas tych wędrówek pełnił rolę duchowego przewodnika swojego ucznia, Ulfa.
Życie i śmierć

Domice żył jako pustelnik między Hailles a Fouencamps, gdzie zamieszkał na blisko pięćdziesiąt lat. Jego pobożność była powszechnie znana, a swoje ostatnie chwile spędził na błogosławieniu Ulfa, zanim zmarł w wieku 80 lat. Został pochowany w miejscu swojej pustelni, które w późniejszych czasach stało się miejscem znaczącej lokalnej kultu.
Kult i relikwie

Po jego śmierci wielu pielgrzymów odwiedzało jego grób, co doprowadziło do budowy oratorium. W 1279 roku jego szczątki zostały przeniesione do katedry w Amiens podczas uroczystej ceremonii, w której uczestniczyli europejscy monarchowie. W 1862 roku część relikwii została zwrócona do Fouencamps, co ożywiło lokalne pielgrzymki i tradycje, obejmujące coroczne procesje seminalistów.
