Dometius z Persji był chrześcijańskim męczennikiem żyjącym w IV wieku. Pochodził z Persji, a śmierć poniósł w 363 roku w Nusajbinie, położonym w Mezopotamii. Według tradycji historycznej został stracony przez ukamienowanie wraz z dwoma towarzyszami za panowania cesarza Juliana Apostaty. Jest uznawany za świętego w Kościele katolickim, choć zapisy historyczne okazjonalnie podają różne daty wspomnienia dla osób o tym samym imieniu.
Męczeństwo i śmierć

Za panowania Juliana Apostaty Dometius został zamęczony przez ukamienowanie. Egzekucja ta miała miejsce w Nusajbinie wraz z dwiema innymi osobami. Ponieważ imię Domitius wiąże się z kilkoma różnymi datami w Martyrologium Romanum, takimi jak 7 sierpnia i 23 marca, historycy sugerują, że trudno jest potwierdzić, czy wpisy te odnoszą się do tej samej osoby.
Dziedzictwo artystyczne
Pamięć o tym świętym została zachowana w starożytnej sztuce religijnej. Fresk z VIII wieku w kościele Santa Maria Antiqua w Rzymie przedstawia go na malowidle. Obecność tej ikonografii, która obejmuje również innych świętych, takich jak Sabas Palestyniec, sugeruje, że we wczesnym średniowieczu w tym rzymskim kościele mogli działać mnisi greckojęzyczni.
