Dmitro Surmeli był prawosławnym kapłanem i świętym męczennikiem, który żył w Imperium Rosyjskim pod koniec XIX i na początku XX wieku. Urodzony w 1878 roku w miejscowości Mykolaivka, wychowywał się w religijnym domu i studiował w seminarium teologicznym w Odessie. Poświęcił życie służbie duchownej i edukacji, sprawując posługę kapłańską oraz nauczając w kilku wiejskich parafiach, zanim stał się ofiarą prześladowań religijnych w epoce radzieckiej.
Życie i służba
Po rozpoczęciu posługi jako psalmodista w 1899 roku, Surmeli został ordynowany na diakona, a następnie na kapłana w 1902 roku. Służył w różnych miejscach, w tym w wioskach Moisiivka i Kozyrivka, gdzie prowadził również nauczanie religii w lokalnych szkołach. Był żonaty z Kleopatrą, z którą miał cztery córki. W 1930 roku został skazany na trzyletnie zesłanie na Północ.
Męczeństwo
Po powrocie z zesłania służył w cerkwi Pokrowskiej w Aleksandrii. W grudniu 1937 roku został aresztowany przez NKWD pod zarzutem działalności antyradzieckiej oraz prowadzenia działalności religijnej po zamknięciu jego cerkwi. Zmarł pod koniec tego samego roku, przyjmując śmierć za wierność Kościołowi prawosławnemu.
Kult
Jest czczony lokalnie w diecezji aleksandryjskiej jako jeden z nowych męczenników tego regionu. Święty Synod zatwierdził jego lokalną kanonizację, ustanawiając dla niego konkretne przedstawienia ikonograficzne oraz teksty liturgiczne. Jego pamięć jest upamiętniana podczas nabożeństw poświęconych wyznawcom wiary i nowym męczennikom XX wieku.