Dionizy bar Salibi był syryjskim orthodoxyjnym biskupem i niezwykle płodnym uczonym XII wieku. Urodzony w Melitene, pierwotnie znany pod imieniem chrzestnym Jakub, przyjął imię Dionizy po konsekracji na biskupa. Piastował kilka urzędów kościelnych, służąc jako biskup Maraszu i Mabbug, zanim w 1166 roku został przeniesiony do metropolii w Amid. Pełnił tę funkcję aż do śmierci w 1171 roku, pozostawiając po sobie znaczący dorobek literatury teologicznej i liturgicznej.
Kariera kościelna
Po święceniu na biskupa przez patriarchę Athanasios VII bar Qatra w 1154 roku, Jakub zarządzał diecezją Maraszu, a później diecezją Mabbug. Jego przewodnictwo trwało pod rządami patriarchy Michała Wielkiego, który mianował go metropolitą Amid. W trakcie swojej kariery był wybitną postacią w Kościele syryjskiego orthodoxyzmu w Górnej Mezopotamii.
Dzieła literackie
Jest powszechnie uznawany ze względu na swoje rozległe komentarze biblijne do Starego i Nowego Testamentu. Dzieła te syntetyzowały interpretacje wcześniejszych autorytetów, takich jak Efrem Syryjczyk i Cyryl Aleksandryjski. Ponadto napisał liczne traktaty liturgiczne, kazania oraz pisma polemiczne wymierzone przeciwko różnym grupom religijnym.