Dinarosa Belleri była włoską zakonnicą i pielęgniarką misyjną, urodzoną w 1936 roku w Cailinie we Włoszech. Jako członkini Sióstr Ubogich z Bergamo poświęciła swoje życie służbie medycznej w Afryce. Po ukończeniu szkolenia pielęgniarskiego w Rzymie służyła w Kongu, gdzie opiekowała się chorymi na trąd oraz inne poważne choroby. Podczas leczenia chorych zaraziła się wirusem Ebola, co doprowadziło do jej śmierci w Kikwit w 1995 roku.
Życie i służba
Po pracy fizycznej, Belleri wstąpiła do swojego zgromadzenia zakonnego w 1957 roku. Po studiach pielęgniarskich pracowała w szpitalu dla chorych na gruźlicę, zanim w 1966 roku wyjechała do Konga. W Mosango, a później w Kikwit, zapewniała opiekę dzieciom oraz osobom cierpiącym na trąd lub AIDS. Była znana ze swojego radosnego ducha, często wykorzystując aktorstwo i śpiew, aby przynieść pocieszenie swoim pacjentom.
Kult
W 2021 roku papież Franciszek uznał jej heroiczne cnoty, nadając jej tytuł wyniosłej. Kościół katolicki wspomina ją 14 maja, w rocznicę jej śmierci. Jej proces beatyfikacyjny obejmował dochodzenia zarówno w diecezji Kikwit, jak i w Bergamo.