Dina Bélanger była kanadyjską muzyczką i zakonnicą zgromadzenia Sióstr Jezusa i Maryi, żyjącą w latach 1897–1929. Urodzona w Quebecu, była utalentowaną pianistką, która studiowała w Stanach Zjednoczonych przed wstąpieniem do życia zakonnego. Mimo cierpienia na przewlekłą chorobę, w szczególności gruźlicę, prowadziła głębokie życie duchowe. Jest pamiętana ze swoich doświadczeń mistycznych, które opisała w autobiograficznym wspomnieniu spisanym w latach choroby. Została beatyfikowana przez Kościół katolicki w 1993 roku.
Życie i powołanie
Po ukończeniu edukacji muzycznej Bélanger udzielała publicznych koncertów w latach 1918–1921. Później wstąpiła do zgromadzenia Sióstr Jezusa i Maryi, przyjmując imię zakonne Maria od św. Cecylii Rzymskiej. Jej posługa obejmowała nauczanie gry na pianinie, powołania, której realizowała nawet podczas walki z płonicą i gruźlicą. Te problemy zdrowotne, które ostatecznie doprowadziły do jej śmierci w Sillery, były przez nią postrzegane jako okazje do pogłębienia duchowej więzi z Chrystusem.
Dziedzictwo duchowe
Bélanger jest uznawana za mistyczkę ze względu na wizje, które odnotowała w swoich pismach. Jej autobiograficzne relacje, powstałe pod kierownictwem przełożonej, szczegółowo opisują jej duchowe spotkania. W uznaniu jej życia i wiary została beatyfikowana w 1993 roku. Jej pamięć jest pielęgnowana przez różne instytucje w Saint-Michel-de-Bellechasse, w tym kolegium i festiwal muzyczny, a także poprzez produkcję muzyczną opartą na jej życiu.