Dietrich Bonhoeffer był niemieckim pastorem luteriańskim i teologiem, który stał się znaczącą postacią oporu przeciwko reżimowi nazistowskiemu. Urodzony w 1906 roku, był współzałożycielem Kościoła Wyznaniowego, który sprzeciwiał się nazifikacji protestantyzmu. Jego praca teologiczna, w tym klasyczne dzieło Koszt naśladownictwa, analizowała relację między wiarą a światem świeckim. Po aresztowaniu przez Gestapo za zaangażowanie w działania mające na celu ratowanie życia Żydów, został ostatecznie stracony w obozie koncentracyjnym Flossenbürg w 1945 roku.
Życie i posługa
Po studiach teologicznych w Berlinie, Bonhoeffer spędził czas w Stanach Zjednoczonych, gdzie doświadczenia w kościołach afroamerykańskich ukształtowały jego poglądy na sprawiedliwość społeczną. Po powrocie do Niemiec został wykładowcą teologii systematycznej i działał w ruchu ekumenicznym. Wraz ze wzrostem dyktatury nazistowskiej aktywnie sprzeciwiał się reżimowi, krytykując bałwochwalstwo państwa i walcząc o zachowanie niezależności Kościoła poprzez Wyznanie z Bethel.
Opór i śmierć
Sprzeciw Bonhoeffera wobec rządu nazistowskiego obejmował głośny opór wobec prześladowań Żydów oraz programów eutanazji. Choć często kojarzy się go z planami zamachu na Hitlera, dokumenty wskazują, że jego aresztowanie było związane z udziałem w Operacji 7, inicjatywie chroniącej życie Żydów. Po uwięzieniu w Tegel został przeniesiony do Flossenbürg, gdzie został powieszony w kwietniu 1945 roku podczas ostatecznego upadku Trzeciej Rzeszy.