Didace Pelletier był kanadyjskim bratem rekolikiem i wykwalifikowanym cieślą żyjącym w XVII wieku. Urodzony jako Claude Pelletier w 1657 roku w Sainte-Anne-de-Beaupré, przeszedł szkolenie mistrza budowniczego, zanim w 1679 roku wstąpił do zakonu franciszkanów rekolików. Przyjmując imię zakonne Didace, służył jako misjonarz u boku ojca Josepha Denysa, podróżując do różnych miejsc, w tym do Bonaventure, Plaisance, Ville-Marie i Trois-Rivières. Zmarł w 1699 roku na chorobę, którą zaraził się podczas prac przy budowie kościoła w Trois-Rivières.
Życie i praca

Po ukończeniu praktyki w Saint-Joachim, Pelletier przyczynił się do budowy drugiego kościoła w Sainte-Anne-de-Beaupré. Po wstąpieniu do zakonu rekolików poświęcił życie służbie misyjnej. Towarzyszył ojcu Denysowi w wielu misjach na terenie Nowej Francji. Jego życie dobiegło końca, gdy wykonywał prace fizyczne dla swojego zakonu w Trois-Rivières.
Kult i dziedzictwo
Po jego śmierci ojciec Denys wierzył w jego świętość i zainicjował proces beatyfikacyjny, zgłaszając 22 cuda przypisywane jego wstawiennictwu. Choć proces wygasł, a on sam został zapomniany na wieki, jego pamięć została wskrzeszona pod koniec XX wieku po odkryciu współczesnego mu portretu. W kalendarzu liturgicznym wspomina się go 21 lutego.
