Dictinius był hiszpańskim duchownym i pisarzem, który sprawował urząd biskupa Astorga pod koniec IV i na początku V wieku. Urodzony w Galecji, był synem biskupa imieniem Sinfosio; początkowo należał do zwolenników priscylianizmu. W tym okresie napisał dzieło teologiczne zatytułowane Libra, w którym bronił modalistycznych poglądów na Trójcę Świętą i sugerował, że kłamstwo może być dopuszczalne w celu ochrony interesów religijnych. Później jednak wyrzekł się tych przekonań i przeszedł na katolicyzm podczas pierwszego soboru w Toledo w 400 roku.
Życie i nawrócenie
Po tym, jak jego ojciec, Sinfosio, wyświęcił go na biskupa pod naciskiem lokalnej ludności, Dictinius ostatecznie porzucił swoje wcześniejsze heterodoksyjne poglądy. Podczas soboru w Toledo on i jego ojciec formalnie wyrzekli się swoich poprzednich błędów. Przejście to zostało później poparte przez papieża Innocentego I. Po nawróceniu prowadził cnotliwe życie, co ostatecznie doprowadziło do jego uznania za świętego.
Kult i dziedzictwo
Dictinius jest pamiętany ze względu na swoje ostateczne zwrócenie się ku wierze katolickiej. Choć jego wcześniejsze pisma zostały potępione przez późniejsze sobory, jego pamięć była chwalona przez papieża Leona Wielkiego. Historycznie był czczony jako patron, a jego wspomnienie obchodzono w różnych datach. Choć jego dokładne miejsce spoczynku pozostaje nieznane, tradycje sugerują, że jego szczątki mogą znajdować się w Astorga lub w klasztorze Santo Toribio de Liébana.
