Dhananjaya Pandit był żyjącym w XVI wieku świętym z Bengalu, który był bliskim towarzyszem Chaitanyi, założyciela gaudija-wiśnuizmu, oraz Nityanandy. Urodzony w wiosce Shitala, odbył liczne podróże, aby głosić swoją wiarę, często niosąc ze sobą jedynie naczynie na wodę. Jest uznawany za jednego z dwunastu świętych dvadasha-gopala, którzy służą Nityandzie w duchu przyjaźni. Według tradycji teologicznych jest utożsamiany z Vasudamą, jednym z dwunastu pasterzy Balaramy.
Życie i działalność
Postępując zgodnie z naukami Chaitanyi, Dhananjaya podróżował, aby szerzyć nauki wiśnuickie. Spędził czas w wiosce Sanchadapanchada, zanim udał się do Vrindavan. Po powrocie do Bengalu ustanowił w swojej rodzinnej miejscowości kilka bóstw, w tym Gopinatha i Gaura-Nitya. Jego brat, Sanjaya, został jego uczniem, a potomkowie jego wyznawców nadal podtrzymują kult w jego rodzinnej wiosce.
Kult
Święty jest czczony corocznie 20 listopada. Jego samadhi-mandir znajduje się w Shitala, gdzie wciąż można zobaczyć fundamenty jego pierwotnej świątyni. Wierni gromadzą się w jego rodzinnej wiosce podczas miesiąca Kartika, aby upamiętnić jego odejście. Jego duchowe dziedzictwo jest zachowywane poprzez tradycje świątynne ustanowione przez jego uczniów.