Desiderius z Fontenelle był mnichem żyjącym pod koniec VII wieku. Był synem Waningusa, merowińskiego hrabiego i urzędnika królewskiego, który pomógł w założeniu opactwa Fontenelle. Zgodnie z wolą ojca, Desiderius został powierzony opatowi Fontenelle w celu edukacji, a ostatecznie wstąpił do tamtejszej wspólnoty monastycznej. W tradycji chrześcijańskiej jest uznawany za świętego.
Życie i pochodzenie
Desiderius był wychowywany pod przewodnictwem opata w opactwie Fontenelle. Jego ojciec, Waningus, wspierał wcześniej założenie tego klasztoru, który przestrzegał reguły świętego Kolumbana. Po odebraniu wykształcenia w środowisku monastycznym, Desiderius sam stał się członkiem opactwa. Zmarł około roku 700.
Kult
Święty jest wspominany w kalendarzu liturgicznym 18 grudnia. Jego pamięć jest zachowana w tradycji religijnej, nawiązując do pobożnych zasług jego ojca dla życia monastycznego w okresie merowińskim.