Delfina de Signe była XIV-wieczną szlachcianką z regionu Prowansji we Francji. Urodzona w rodzinie hrabiów Puimichel, większość życia spędziła jako członkini Trzeciego Zakonu Świętego Franciszka. Wraz ze swoim mężem, Elzéarem, hrabią Sabran, prowadziła życie pełne ascezy i pobożności. Po śmierci męża poświęciła pozostałe lata życia służbie ubogim, ostatecznie osiadając w Apt, gdzie odeszła.
Życie i pobożność

Wychowana pod opieką swojej ciotki, opatki, Delfina oddała się życiu w dziewictwie. Mimo że wyszła za mąż za Elzéara z Sabran, małżonkowie utrzymywali relację celibacką, traktując się nawzajem jak rodzeństwo. Mieszkali w różnych miejscach, w tym w Ansouis i Puimichel, gdzie skupiali się na modlitwie i pokucie. Po śmierci męża w 1323 roku rozdała swój majątek potrzebującym.
Kult
Delfina jest uznawana za błogosławioną w Kościele katolickim. Jej sława świętości doprowadziła do kultu, który był wspierany przez papieża Urbana V. Jej wspomnienie obchodzi się 26 listopada, w rocznicę jej śmierci w 1360 roku. Została pochowana w kościele mniejszej frakcji (Franciszkanów) w Apt, u boku swojego męża.
