Deiniolen był walijskim świętym żyjącym pod koniec VI i na początku VII wieku. Jako syn świętego Deiniola, dziewiątego świętego Bangor, był czasem nazywany Deiniolfab lub Deiniol Fab. Był również potomkiem świętego Dunawda. Po przymusowym opuszczeniu klasztoru w Bangor-is-y-coed po bitwie pod Caer około 613 roku, założył pustelnię i kościół na obszarze znanym obecnie jako Llanddeiniolen.
Życie i działalność
Po opuszczeniu klasztoru Deiniolen osiadł w regionie Bangor. Tam założył ośrodek religijny, który stał się znany jako Llanddeiniolen. W pobliżu jego kościoła pojawiło się źródło zwane Ffynnon Ddeiniolen. Lokalna tradycja głosi, że woda ta posiadała właściwości lecznicze dla osób cierpiących na różne dolegliwości i niepełnosprawności.
Kult
Jest wspominany corocznie 22 listopada. Jego pamięć jest zachowana w różnych miejscach, w tym w miejscu na Anglesey zwanym Llanddeiniol Fab, położonym w pobliżu Llanidan. Pozostaje on uznawany za istotną postać w historii wczesnego walijskiego chrześcijaństwa.