Dawid z Munktorpu był anglosaskim mnichem kluniackim i biskupem katolickim z XI wieku, który pełnił służbę misyjną w Szwecji. Wysłany w ten region przez Sigfrida z Växjö, współpracował z Botvidem i Eskilem, głosząc ewangelium w całym Södermanlandzie i Västmanlandzie. Znany jako apostoł Västmanlandu, koncentrował swoje wysiłki w okolicach jeziora Mälaren, gdzie podróżował między miastami, aby chrzcić nawróconych i sprawować nocne czuwania modlitewne. Zmarł ze starości w 1082 roku i jest czczony jako święty w tradycji katolickiej.
Życie i misja


Podczas swoich misyjnych podróży Dawid odwiedzał różne wioski, aby szerzyć wiarę. Według breviarium z Västerås, poświęcał się głoszeniu słowa Bożego i chrzczeniu nowych wiernych, prowadząc jednocześnie życie intensywnej modlitwy. Przypisuje mu się założenie kościoła w Munktorp, położonego w hrabstwie Västmanland. Lokalna tradycja głosi, że jego świętość była tak wielka, iż potrafił wieszać rękawiczki na promieniach słońca.
Kult i dziedzictwo

Po śmierci w 1082 roku ciało Dawida zostało złożone w kościele w Munktorp. Jest on upamiętniany jako święty, a jego wspomnienie obchodzi się 15 lipca. Miejsce jego działalności pozostaje znaczące, gdyż pierwotne struktury kościoła, który założył, określa się mianem Kościoła Dawida. Jego pamięć jest zachowana w lokalnej sztuce religijnej, w tym w rzeźbach i przedstawieniach na chrzcielnicach.
