Dawid z Himmerod był cysterskim mnichem i mistykiem żyjącym w XII wieku, urodzonym we Florencji. W 1131 roku wstąpił do zakonu cystersów w Clairvaux, a w 1134 roku przeniósł się do opactwa Himmerod w regionie Eifel. Po jego śmierci w 1179 roku zyskał on sławę osoby obdarzonej darami mistycznymi i wykonującej cuda. Kościół uznaje go za błogosławionego, a jego wspomnienie obchodzi się 11 grudnia.
Życie i wpływ
Po wstąpieniu do zakonu w Clairvaux, Dawid został wysłany do opactwa założonego przez Bernardyna z Clairvaux. Jego sława dzięki talentom duchowym doprowadziła do szerokiego kultu krótko po jego śmierci. Choć pierwotnie został pochowany przy ołtarzu w kościele opactwa Himmerod, jego szczątki zostały przeniesione do Belgii przez Trewir podczas sekularyzacji klasztoru w 1802 roku. Jego kości zostały ostatecznie zwrócone nowo ustanowionemu opactwu Himmerod w 1930 roku.
Kult i dziedzictwo
Kult Dawida został oficjalnie potwierdzony przez Kapitułę Generalną, a on sam został beatyfikowany w 1699 roku. Jego relikwiarz w kościele opactwa pozostaje miejscem pielgrzymek, szczególnie dla kobiet poszukujących pomocy w bezpłodności. Podczas modlitwy istnieje tradycja kładzenia na nich jego pasa.