Dawid Dendryt był mnichem urodzonym w Mezopotamii około 450 roku, który później żył w Cesarstwie Bizantyńskim. Znany jako zamieszkujący drzewa, początkowo wstąpił do klasztoru świętych Merkuriusza i Teodora niedaleko Tesaloniki. Ponieważ wielu ludzi nieustannie szukało jego duchowego przewodnictwa i modlitw, przez trzy lata szukał samotności, mieszkając wewnątrz drzewa migdałowego. Jest wspominany jako ważna postać w historii Tesaloniki i czczony za swoje oddanie oraz próbę pozyskania pomocy cesarskiej dla swojego miasta.
Życie i służba
Po spędzeniu trzech lat w odosobnieniu w drzewie, Dawid udał się do Konstantynopola. Zamierzał poprosić cesarza Justyniana Wielkiego o zapewnienie ochrony wojskowej Tesalonice przed potencjalnymi najeźdźcami. Podczas podróży w kierunku Macedonii, aby wypełnić tę misję, zmarł w 540 roku. Jego sława udzielania mądrych rad sprawiła, że przed okresem izolacji był popularną postacią wśród lokalnej ludności.
Kult
Jest uznawany za świętego w tradycji katolickiej i wschodnioortodoksyjnej. Jego wspomnienie obchodzone jest corocznie 26 czerwca. Jako patron Tesaloniki, jego dziedzictwo pozostaje związane z duchową historią regionu i jego ascetycznym trybem życia.