Daria z Venafro była chrześcijańską męczennicą żyjącą za panowania cesarza Maksymiana. Według lokalnej tradycji była żoną Nikandra, męczennika, który zginął wraz z Marcjanem w 303 roku. Po zachęceniu męża do zachowania niezłomnej wiary mimo groźby śmierci, sama Daria stała się obiektem prześladowań ze strony cesarza. Ostatecznie zginęła przez ścięcie w Venafro, krótko po śmierci męża i Marcjana.
Życie i męczeństwo
Podczas gdy Martyrologium Rzymskie odnotowuje śmierć Nikandra i Marcjana 17 czerwca, relacja o śmierci Darii została zachowana głównie dzięki ludowym legendom. Po męczeństwie męża, Daria była poddawana surowym torturom przed egzekucją. Jej historia podkreśla jej rolę w wspieraniu oddania męża Chrystusowi, co doprowadziło do jej własnej śmierci w tym samym regionie.
Kult
Daria jest uznawana za świętą w Kościele katolickim. Jest czczona wraz z mężem Nikandrem oraz Marcjanem, z którymi dzieli patronat nad miastem Venafro. Jej wspomnienie obchodzone jest 17 czerwca.