Dante Alighieri był włoskim poetą, pisarzem i filozofem, urodzonym we Florencji około 1265 roku, zmarłym w 1321 roku. Powszechnie znany po prostu jako Dante, najbardziej pamiętany jest dzięki Boskiej komedii, uważanej za jeden z najważniejszych poematów średniowiecza i największe dzieło literackie w języku włoskim. Często nazywa się go ojcem języka włoskiego, a uznaje się go za jednego z narodowych poetów Włoch.
Pisanie w języku ojczystym




W czasach, gdy łacina dominowała w piśmiennictwie naukowym i literackim, Dante zdecydował się pisać w języku ojczystym, a dokładniej w swoim rodzimym dialekcie toskańskim. Jego traktat O języku ojczystym był jedną z pierwszych naukowych obron języka ojczystego. Jego użycie dialektu florenckiego w dziełach takich jak Vita nuova oraz Boska komedia pomogło ukształtować nowoczesny, ujednolicony język włoski, a późniejsi pisarze, jak Petrarka i Boccaccio, poszli za jego przykładem.
Wpływ na literaturę zachodnią




Dantejskie obrazy piekła, czyśćca i raju zainspirowały szerokie grono dzieł sztuki i literatury zachodniej. Wpłynął on na pisarzy angielskich, w tym Geoffreya Chaucera, Johna Miltona i Alfreda Tennysona. Przypisuje mu się pierwsze zastosowanie terzy rimy, czyli rymowania trzywersowego z przeplataniem rymów. We Włoszech nazywa się go Najwyższym Poetą, a wraz z Petrarką i Boccacciem określa się jako jednego z trzech wieńców literatury włoskiej.
