Daniel z Thassos był wschodniochrześcijańskim świętym żyjącym w VIII wieku na wyspie Thasos. Za panowania ikonoklastycznego cesarza Konstantyna V stał się uczniem świętego Jana Doulasa, który przybył na wyspę, aby odganiać węże. Podążając za swoim mentorem, Daniel przyjął życie pustelnika, ostatecznie wycofując się do jaskini na obszarze pustynnym. Później, przy pomocy wielu swoich wyznawców, założył klasztor na małej wyspie Krambous.
Życie i działalność
Po zostaniu pustelnikiem, Daniel przyciągnął licznych mieszkańców okolic, którzy szukali jego przewodnictwa i zostali jego uczniami. Wyznawcy ci pomogli mu w budowie klasztoru na pobliskiej wyspie Krambous. Dożył długiego życia i został pochowany w klasztorze, który pomógł zbudować.
Kult
Świętego wspomina się corocznie 12 września. W 1991 roku na Thasos zbudowano kościół poświęcony jemu. W dniu jego wspomnienia wielu pielgrzymów płynie na wyspę łodzią, aby uczcić jego pamięć i oddać mu cześć.