Daniel z Samarate, urodzony jako Felice Rossini, był włoskim kapucynem, który poświęcił życie pracy misyjnej w Brazylii. Urodzony w 1876 roku w San Macario, w młodym wieku wstąpił do seminarium kapucynów, a później udał się do Ameryki Południowej, aby służyć Kościołowi. W trakcie swojej posługi koncentrował się na zapewnianiu duchowego przewodnictwa, edukacji oraz opieki medycznej ubogim społecznościom. Kościół katolicki uznał go za wyniosłego ze względu na jego oddaną służbę i życie pełne wiary.
Praca misyjna

Po przybyciu do Brazylii w 1898 roku służył w różnych miejscach, w tym w Santo Antônio do Prata, gdzie pełnił funkcję nauczyciela i przełożonego. Później przeniósł się do Tucunduby, regionu dotkniętego znacznym ubóstwem i zaniedbaniem. Na tym obszarze pracował nad budową kościoła, edukacją dzieci oraz pomaganiem chorym. Jego głębokie oddanie osobom cierpiącym na trąd doprowadziło ostatecznie do tego, że sam zapadł na tę chorobę.
Kult
Kościół katolicki uznał jego świętość, ogłaszając go wyniosłym. Tytuł ten został nadany przez papieża Franciszka w 2017 roku. Jego wspomnienie obchodzi się 19 maja, w rocznicę jego śmierci w 1924 roku.
