Daniel z Egiptu był męczennikiem chrześcijańskim żyjącym w III i IV wieku. Urodzony w Egipcie, należał do grupy wierzących, w skład której wchodzili towarzysze tacy jak Eliasz, Izajasz, Jeremiasz i Samuel, skazani na pracę przymusową w kamieniołomach w Kilikii. Podczas powrotu z tej pracy grupa została zatrzymana u bram Cezarei Nadmorskiej. Podczas przesłuchania przez prefekta Firmiliana, przedstawili się imionami proroków Starego Testamentu, aby podkreślić swój status jako nowego wybranego ludu.
Męczeństwo
Grupa ta poddała się intensywnym przesłuchaniom i torturom pod władzą Firmiliana. Mimo prób przekonania ich do wyrzeczenia się wiary w Chrystusa, mężczyźni pozostali niezłomni. Odmówili przekazania dalszych informacji lub zaparcia się swoich przekonań religijnych. W rezultacie Daniel i jego towarzysze zostali ścięci w Cezarei Nadmorskiej w lutym 309 roku.
Kult
Jest uznawany za świętego zarówno w tradycji katolickiej, jak i prawosławnej. Kościół katolicki upamiętnia jego pamięć 16 lutego. W tradycji prawosławnej święto obchodzi się 16 lutego lub 1 marca, w zależności od używanego kalendarza, ze szczególnym uwzględnieniem 29 lutego w latach przestępnych.