Daniel Balavoine był francuskim piosenkarzem i autorem piosenek, który stał się popularny w całym francuskojęzycznym świecie na początku lat 80. XX wieku. Jego mocny głos, szeroka skala i emocjonalnie naładowane teksty, często poruszające tematy rozpaczy, bólu, śmierci i buntu, ale także nadziei, zapewniły mu wyjątkowe miejsce w muzyce francuskiej. Wpłynął na wielu wokalistów swojego pokolenia, w tym na Jeana-Jacques'a Goldmana i jego bliskiego przyjaciela Michela Bergera, a także na japońską grupę popowo-rockową Crystal King.
Początki kariery


Balavoine urodził się w 1952 roku w Alençon jako najmłodsze z sześciorga dzieci. Po okresie śpiewania w salach balowych i dołączeniu do zespołu hardrockowego Présence przez kilka lat zmagał się z płytami, które słabo się sprzedawały. Przełom nastąpił w 1978 roku, gdy Michel Berger wybrał go do roli w operze rockowej Starmania, którą Berger napisał. Piosenka „S.O.S. d'un terrien en détresse”, napisana z myślą o jego głosie, stała się wielkim przebojem we Francji i poza jej granicami.
Późniejsza twórczość i dziedzictwo

Solowa kariera Balavoine'a rozwijała się dzięki albumom, takim jak Le chanteur i Un autre monde, które przyniosły kilka komercyjnych sukcesów. W 1982 roku wydał album Vendeur de larmes, który skierował się ku bardziej rockowemu, elektronicznemu brzmieniu i uzyskał certyfikat diamentowej płyty. Brał również udział w wyścigach samochodowych i francuskim życiu politycznym, a pamięta się go z telewizyjnej konfrontacji z kandydatem socjalistów na prezydenta, Françoisem Mitterrandem, z 1980 roku.
