Dalmacjusz Moner był hiszpańskim dominikaninem i pustelnikiem żyjącym w XIV wieku, urodzonym w Santa Coloma de Farners. Po wstąpieniu do Zakonu Kaznodziejów w wieku piętnastu lat, prowadził szeroko zakrojone studia z logiki i filozofii, zdobywając ostatecznie doktorat z teologii. Służył jako nauczyciel i mistrz nowicjuszy, znany ze swojej skrajnej pokory i ascetyzmu. Szukając bardziej samotnego życia, mieszkał jako pustelnik zarówno w jaskini ogrodowej w Gironie, jak i w jaskini we Francji, zanim powrócił do swojego klasztoru, w którym zmarł w 1341 roku.
Życie i ascetyzm
Urodzony w zamożnej rodzinie, Moner przyjął życie surowej pokuty. Nosił strzępiałe ubrania, spał na ziemi i przestrzegał rygorystycznej diety składającej się z warzyw i chleba. Jego oddanie Marii Magdalenie skłoniło go do poszukiwania pustelniczej samotności w jaskini w Prowansji. W trakcie swojej posługi był znany ze spokojnej natury oraz oddania nauczaniu sztuk wyzwolonych i teologii w różnych miejscach zakonnych dominikanów.
Kult
Brat jest wspominany ze względu na swoją głęboką pobożność, co przyniosło mu przydomek brata komunikującego się z aniołami. Jego lokalny kult został formalnie uznany przez papieża Innocentego XIII w 1721 roku, który zatwierdził jego beatyfikację. W tradycji katolickiej czczony jest jako święty, a jego wspomnienie obchodzi się 24 września.