factograf
PL
Zaloguj się

brytyjski serial antologiczny stworzony przez charliego brookera

Czarne lustro

  • 1 min czytania
  • W 59 językach
  • 13 obrazów
  • Artykuł autorski Factograf
Czarne lustro

Czarne lustro (ang. Black Mirror) to brytyjski serial antologiczny stworzony przez Charliego Brookera. Większość odcinków to spekulatywna fikcja osadzona w bliskiej przyszłości, w dystopijnych realiach, z udziałem technologii rodem z science fiction. Inspirowany serialem „Strefa mroku”, wykorzystuje technologię i media, by komentować współczesne problemy społeczne. Każdy odcinek jest odrębną historią z nowymi fabułami, scenerią, bohaterami i aktorami; większość scenariuszy napisał Brooker wspólnie z producentką wykonawczą Annabel Jones.

Powstanie i styl

Irma Thomas, której piosenka „Anyone Who Knows What Love Is (Will Understand)” z 1964 roku powraca w całym serialu Czarne lustro
Irma Thomas, której piosenka „Anyone Who Knows What Love Is (Will Understand)” z 1964 roku powraca w całym serialu Czarne lustro
Rory Kinnear zagrał premiera Michaela Callowa w pierwszym odcinku „The National Anthem”.
Rory Kinnear zagrał premiera Michaela Callowa w pierwszym odcinku „The National Anthem”.
Lenora Crichlow zagrała Victorię Skillane w odcinku „White Bear”.
Lenora Crichlow zagrała Victorię Skillane w odcinku „White Bear”.
Jon Hamm, który wcielił się w Matta w odcinku „White Christmas”
Jon Hamm, który wcielił się w Matta w odcinku „White Christmas”
Gugu Mbatha-Raw na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Toronto w 2013 roku
Gugu Mbatha-Raw na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Toronto w 2013 roku
Światowa premiera filmu „Marsjanin”, przycięte
Światowa premiera filmu „Marsjanin”, przycięte
6 obrazów

Brooker, dotąd znany jako autor komedii, wzorował serial na „Strefie mroku” i podobnych antologiach. Podobnie jak wcześniejsza twórczość Roda Serlinga, podejmuje rzeczywiste problemy, umieszczając je w fikcyjnych realiach, tutaj skoncentrowanych na technologii. Brooker chciał zachować format antologii, tak aby każdy odcinek mógł istnieć samodzielnie, w odróżnieniu od standardowych dramatów z powracającą obsadą. Wiele odcinków wychodzi od pytania „co by było, gdyby”, dotyczącego konsekwencji nowej technologii, a najgorszy możliwy scenariusz jest dalej rozwijany.

Emisja i odbiór

Iluzjonista Penn Jillette, który współtworzył odcinek „Black Museum”
Iluzjonista Penn Jillette, który współtworzył odcinek „Black Museum”
Fionn Whitehead, który wystąpił jako Stefan w filmie interaktywnym Bandersnatch
Fionn Whitehead, który wystąpił jako Stefan w filmie interaktywnym Bandersnatch
Miley Cyrus, która gra gwiazdę pop w finałowym odcinku piątej serii, „Rachel, Jack and Ashley Too”
Miley Cyrus, która gra gwiazdę pop w finałowym odcinku piątej serii, „Rachel, Jack and Ashley Too”
Anjana Vasan występuje jako Nida w odcinku „Demon 79”, pierwszym odcinku napisanym dla szóstej serii.
Anjana Vasan występuje jako Nida w odcinku „Demon 79”, pierwszym odcinku napisanym dla szóstej serii.
Bryce Dallas Howard wystąpiła w odcinku „Nosedive”, którego świat zdominowany przez media społecznościowe i obsesję na punkcie ocen porównywano do chińskiego systemu kredytu społecznego.
Bryce Dallas Howard wystąpiła w odcinku „Nosedive”, którego świat zdominowany przez media społecznościowe i obsesję na punkcie ocen porównywano do chińskiego systemu kredytu społecznego.
Gra na emulator ZX Spectrum, Nohzdyve, powstała jako dodatek promocyjny do Bandersnatch.
Gra na emulator ZX Spectrum, Nohzdyve, powstała jako dodatek promocyjny do Bandersnatch.
6 obrazów

Pierwsze dwie serie emitowała stacja Channel 4, a kolejne trafiły do Netfliksa. Niektórzy recenzenci zaliczają program do najlepszych seriali telewizyjnych lat 2010., podczas gdy krytycy zarzucali mu schematyczną moralność i spadek jakości. Serial trzykrotnie z rzędu zdobył nagrodę Primetime Emmy w kategorii najlepszy film telewizyjny i uważa się, że przyczynił się do odrodzenia formatu antologii.

W 59 językach

Редакція Factograf · Opublikowano 14 października 2026 · Częściowo na podstawie Wikipedii, CC BY-SA 4.0 · Artykuł źródłowy