Cyryl z Konstantynopola był XII-wiecznym księdzem katolickim, który sprawował urząd przełożonego generalnego zakonu karmelitów. Urodzony w Konstantynopolu około 1126 roku, ostatecznie został pustelnikiem na Górze Karmel, gdzie mieszkał przez trzy lata. Jest uznawany za świętego i tradycyjnie przypisuje mu się dar proroctwa. Na przestrzeni historii jego tożsamość bywała sporadycznie mylona z innymi postaciami, takimi jak Cyryl Aleksandryjski, z powodu błędów w tekstach liturgicznych.
Życie i przewodnictwo

Po wczesnych latach życia w Konstantynopolu, Cyryl udał się na Górę Karmel, aby żyć jako pustelnik. Podczas pobytu w zakonie karmelitów awansował na stanowisko przełożonego generalnego. Jego dziedzictwo splotło się z różnymi tekstami proroczymi, w tym z obszernym, jedenastokapitułowym dokumentem znanym jako „proroctwo cyrylowskie”, który rzekomo został mu przekazany przez anioła podczas celebracji Mszy świętej.
Kult i dziedzictwo
Reputacja świętego rosła dzięki różnym przypisywaniu mu dzieł proroczych, choć później stwierdzono, że niektóre pisma zostały błędnie powiązane z jego postacią. Choć w dawnych brewiariach dochodziło do mylenia go z innymi świętymi, jego status Doktora Kościoła został utrzymany dzięki konkretnym przypisywanym mu dziełom teologicznym. Jest czczony w tradycji katolickiej i anglikańskiej.
