Cyryl Welski był prawosławnym błogosławionym świętym, który służył jako tiun, rodzaj lokalnego administratora, w czasach panowania Nowogrodu. Według lokalnej tradycji zginął w toni rzeki Waga po tym, jak rozgniewał go lokalny namiestnik. Po odnalezieniu jego niezniszczalnych relikwii w XVI wieku, wielu przypisywano cuda ich relikwiarzowi. Jest wspominany jako patron Welskiego i czczony jest 9 czerwca oraz 22 czerwca.
Życie i śmierć

Szczegóły historyczne dotyczące życia Cyryla są ograniczone i opierają się na tradycjach ustnych przekazywanych z pokolenia na pokolenie. Pełnił funkcję zarządcy namiestników nowogrodzkich, zanim region przeszedł pod panowanie Moskwy. Tradycja głosi, że po konfrontacji ze swoim przełożonym, Cyryl próbował utopić się w rzece Waga. Według przekazów doszło do cudownego zdarzenia, gdy woda rozstąpiła się wokół niego, co skłoniło jego namiestnika do szukania przebaczenia, po czym Cyryl ostatecznie uległ rzece.
Odnalezienie relikwii

W połowie lub pod koniec XVI wieku jego szczątki zostały odnalezione i donoszono, że wydawały się niezniszczalne. Lokalna kobieta, po otrzymaniu wizji, pomogła odnaleźć trumnę w pobliżu rzeki. Po jej otwarciu świadkowie zastali jego ciało i odzież w niezwykle dobrym stanie. Jedna niewidoma starsza kobieta odzyskała wzrok po czczeniu relikwii, co doprowadziło do budowy kaplicy, w której umieszczono szczątki.
Kult i dziedzictwo
Choć jego relikwie zostały później zagubione lub uszkodzone podczas konfliktów historycznych i późniejszych reorganizacji kościelnych, jego pamięć przetrwała. Został oficjalnie uznany za błogosławionego świętego w Zgromadzeniu wszystkich świętych, którzy jaśleli na ziemi ruskiej. Dziś pozostaje patronem Welskiego, gdzie jego święto jest obchodzone podczas lokalnych festiwali i jarmarków.
