Cyryl Filotes był bizantyjskim ascetą, który żył w przybliżeniu od 1015 do 1110 roku. Urodzony w wiosce Philea, przez trzy lata pracował jako żeglarz, zanim założył rodzinę. Po zawarciu małżeństwa i posiadaniu dzieci, ostatecznie przyjął zakon. Dążył do rozwoju duchowego poprzez podróż do Rzymu, a później wstąpił do klasztoru założonego przez swojego brata, Michała. Przez całe życie utrzymywał bliskie związki z dworem cesarskim oraz kościołem w Blachernach.
Życie i monastycyzm
Po wczesnych latach spędzonych jako żeglarz i głowa rodziny, Cyryl poświęcił się służbie religijnej. Wstąpił do klasztoru założonego przez swojego brata, Michała, i często odwiedzał kościół w Blachernach. Jego status duchowy zapewnił mu patronat Anny Dalassenos oraz kontakty z postaciami z dworu Komnenów. Za swojego życia cesarz Aleksios I nadał mu zwolnienie z podatków.
Śmierć i dziedzictwo
Cyryl Filotes zmarł 2 grudnia 1110 roku. Jego życie i duchowa droga zostały zapisane w hagiografii spisanej przez Nikolasa Kataskepenosa. Jest uznawany za świętego w tradycji prawosławnej.