Cyriacus był chrześcijańskim diakonem żyjącym w Rzymie na początku IV wieku. Wspomina się go jako męczennika, który zginął podczas prześladowań dioklecjańskich około 303 roku n.e. Według tradycji był szlachcicem, który oddał swój majątek, aby pomagać ubogim, i poświęcił życie służeniu pracownikom Łaźni Dioklecjana. Został ścięty wraz z kilkoma towarzyszami, w tym Largusem i Smaragdem, za panowania zachodniego cesarza rzymskiego Maksymiana.
Życie i legenda


Choć szczegóły historyczne są ograniczone, legendy sugerują, że Cyriacus dokonywał egzorcyzmów, które doprowadziły do nawrócenia członków rodziny cesarskiej. Często przedstawiany jest jako bezinteresowny sługa, który wyrzekł się swojego statusu, aby służyć wykluczonym. Zginął jako męczennik na Via Salaria, a jego szczątki zostały ponoć pochowane w pobliżu siódmego mili Via Ostiensis.
Kult i dziedzictwo


Jest czczony jako jeden z czternastu świętych pomocników i jest upamiętniany 8 sierpnia. Jego imię widnieje w Martyrologium Rzymskim, a jest patronem włoskiego miasta Cirié. Historycznie kilka kościołów i klasztorów zostało mu poświęconych, w tym titulus w Rzymie oraz miejsca na Lewancie z okresu bizantyjskiego.
