Cyprian był biskupem Kartaginy w III wieku i znaczącym wczesnochrześcijańskim autorem pochodzenia berberyjskiego. Urodzony w zamożnej rzymsko-afrykańskiej rodzinie, pierwotnie był wybitnym mówcą i nauczycielem retoryki, zanim w wieku około trzydziestu kilku lat przeszedł na chrześcijaństwo. Po chrzcie szybko awansował w hierarchii duchownej, stając się przywódcą Kościoła w Kartaginie. Jest powszechnie uznawany ze względu na swoje wpływowe łacińskie pisma teologiczne oraz zdecydowane przywództwo w okresach intensywnych prześladowań i wewnętrznych sporów kościelnych.
Życie i przywództwo


Po nawróceniu Cyprian został kapłanem i około 249 roku został wybrany na biskupa. Podczas prześladowań Decjusza tymczasowo wycofał się ze swojej siedzio biskupiej, aby uniknąć egzekucji, co uzasadniał chęcią pozostania dostępnym dla swojego stada. Prowadził skomplikowane spory teologiczne, szczególnie dotyczące traktowania chrześcijan, którzy wyrzekli się wiary podczas prześladowań, szukając umiarkowanej drogi między tymi, którzy byli zbyt łagodni, a tymi, którzy byli zbyt surowi.
Dziedzictwo i kult


Uznawany za wybitnego łacińskiego pisarza wczesnego Kościoła zachodniego, w swoich dziełach poruszał kluczowe kwestie schizmy i apostazji. Zginął jako męczennik w Kartaginie w 258 roku. Jest czczony jako święty w różnych tradycjach, w tym w Kościele katolickim, prawosławnym, anglikańskim i w kościołach orientalnych. Jego wspomnienia obchodzone są 13 i 16 września.
