Clemente da Osimo był włoskim kapłanem należącym do zakonu augustianów, żyjącym w XIII wieku. Urodzony w 1235 roku, piął się po szczeblach hierarchii swojej wspólnoty zakonnej, sprawując ostatecznie dwie kadencje jako przełożony generalny. Jest przede wszystkim rozpoznawany dzięki swoim staraniom na rzecz reformy zarządzania zakonem oraz promowaniu edukacji wśród duchowieństwa. Po jego śmierci w Orvieto w 1291 roku, jego sława świętości doprowadziła do jego beatyfikacji przez papieża Klemensa XIII w 1761 roku.
Życie i przewodnictwo
Po wstąpieniu do zakonu augustianów w 1256 roku, Clemente pełnił funkcję przełożonego prowincji Marche w 1269 roku. Podczas swojej pierwszej kadencji jako przełożony generalny, która trwała od 1271 do 1274 roku, odbył liczne podróże po Włoszech i Francji. Po okresie wakatu, w 1284 roku został jednogłośnie rewybrany na to stanowisko. Podczas tej drugiej kadencji skupił się na rewizji konstytucji zakonu oraz założeniu pięciu szkół wspierających studia kapłańskie.
Kult i dziedzictwo
Świętość Clemente była powszechnie uznawana za jego życia, co sprawiło, że papież Nikodem IV opóźnił jego pogrzeb, aby wielu wyznawców mogło zgromadzić się w Orvieto. Został beatyfikowany w 1761 roku, a jego wspomnienie obchodzi się 8 kwietnia. Jego szczątki zostały ostatecznie przeniesione do Rzymu w 1970 roku.