Claudia Cardinale była włosko-tunezyjską aktorką uznawaną za jedną z czołowych postaci włoskiego kina. Urodziła się w La Goulette, pod Tunisem, a w 1957 roku wygrała konkurs piękności, który otworzył jej drogę do kontraktów filmowych i międzynarodowej kariery trwającej ponad sześć dekad. Wystąpiła w ponad 175 filmach, głównie we Włoszech i we Francji, w komediach, dramatach, spaghetti westernach i filmach historycznych, a współpracowała z reżyserami takimi jak Federico Fellini, Sergio Leone i Werner Herzog. Zmarła w 2025 roku jako jedna z ostatnich żyjących gwiazd złotej ery europejskiego kina.
Młodość i debiut







Cardinale urodziła się 15 kwietnia 1938 roku w La Goulette w rodzinie o włoskich korzeniach. Dorastała, mówiąc po francusku i tunezyjsku arabsku, a włoskiego nauczyła się, gdy zaczęła pracować przy włoskich filmach. Jej pierwszym udziałem w produkcji filmowej był krótkometrażowy film René Vautiera, a pełnometrażowy debiut zaliczyła w niewielkiej roli w filmie „Goha”. Po zwycięstwie w konkursie Najpiękniejsza Włoszka w Tunezji w 1957 roku podpisała kontrakt z producentem Franco Cristaldim, który kierował jej wczesną karierą i później został jej mężem.
Kariera i późniejsza działalność






Cardinale zdobyła rozpoznawalność we Włoszech dzięki filmom takim jak „Rocco i jego bracia” oraz „Lampart”, a w latach 60. powszechnie uważano ją za symbol seksu. Następnie pracowała w Hollywood, zwłaszcza przy filmie „Pewnego razu na Dzikim Zachodzie”, a potem wróciła do kina włoskiego i francuskiego. Zdobyła nagrodę David di Donatello dla najlepszej aktorki, a później współpracowała z Pasquale Squitierim i Wernerem Herzogiem. W 2000 roku została ambasadorką dobrej woli UNESCO na rzecz obrony praw kobiet.
