Chrystodulos z Patmos był bizantyjskim mnichem i hegumenem żyjącym w XI i XII wieku. Pochodził z Nicei, a w latach 1075–1087 pełnił funkcję przełożonego lawry Stylos w Latros. Po otrzymaniu wyspy Patmos w darze od cesarza Aleksyja I Komnena, założył tam klasztor św. Jana Teologa. Mimo oskarżeń o herezję i długotrwałych sporów prawnych z Patriarchatem Konstantynopola, pozostaje znaczącą postacią religijną.
Życie i przewodnictwo
Po wstąpieniu w życie zakonne, Chrystodulos został mianowany protom klasztoru w Latros przez patriarchę Kosmę I. Nominacja ta pominęła tradycyjną zasadę starszeństwa w klasztorze Kellivaron, co doprowadziło do dziesięcioletnich konfliktów prawnych z władzami kościelnymi. W 1088 roku przeniósł się na Patmos, aby założyć nową wspólnotę monastyczną, choć ostatecznie został zmuszony do ucieczki z wyspy z powodu napadów bandytów.
Kult i dziedzictwo
Jest uznawany za świętego zarówno w tradycji katolickiej, jak i prawosławnej. Jego relikwie zostały ostatecznie przeniesione na Patmos, gdzie spoczywają w relikwiarzu znajdującym się w kaplicy św. Chrystodulosa w klasztorze św. Jana Teologa. Jest szczególnie czczony w Grecji, a jego wspomnienie obchodzi się 16 marca (lub 29 marca według różnych kalendarzy).