Chrysostomos Papasarantopoulos (1903–1972) był greckim archimandrytą i pionierem misji Kościoła wschodnioortodoksyjnego w Afryce. Urodzony w Vasilitsi w Grecji, poświęcił się życiu monastycznemu i kapłaństwu, zanim w 1960 roku, w wieku 57 lat, udał się na ten kontynent. Działał szeroko na terenie Ugandy, Kenii, Tanzanii oraz Demokratycznej Republiki Konga, zakładając stacje misyjne i nauczając wiary. Mimo znacznych niedoborów materialnych i problemów zdrowotnych, skupiał się na szerzeniu prawosławia i przygotowywaniu lokalnych neofitów do duchowego przywództwa.
Działalność misyjna
Po otrzymaniu błogosławieństwa od Patriarchy Aleksandryjskiego, w 1960 roku przeprowadził się do Kampali w Ugandzie. Pracował nad budową fundamentów pod Kościół w miejscu, gdzie niemal nie było zasobów ani budynków. Dzięki nauce suahili był w stanie głosić kazania, odprawiać liturgie i chrzcić wielu rdzennych mieszkańców. Przetłumaczył również modlitwy oraz Liturgię Bożą na język suahili, aby wspomóc swoją posługę. Jego wysiłki rozszerzyły się na Kenię i Tanzanię, zanim w 1970 roku przeniósł się do Konga.
Życie w Grecji
Przed swoją afrykańską misją służył w różnych greckich klasztorach, w tym w Gardikiou, gdzie w 1926 roku został święcony na kapłana. Pełnił służbę szanowanego spowiednika w klasztorze Petraki, a później, w wieku 55 lat, ukończył studia teologiczne na Uniwersytecie Ateńskim. Na jego decyzję o służbie w Afryce wpłynęło spotkanie z afrykańskimi studentami podczas lat studiów, w tym z osobami, które stały się wybitnymi przywódcami prawosławnymi.
Kult
Jest wspominany jako czczony mnich i święty w tradycji wschodnioortodoksyjnej. Jego dziedzictwo obejmuje stowarzyszenie misyjne znane jako Przyjaciele Ugandy, które zostało założone przez niego w celu wsparcia jego pracy i do dziś kontynuuje swoją misję z Tesaloniki.