Chrysolius był ormiańskim kapłanem, który żył w przybliżeniu od 250 do 303 roku. Szukając schronienia przed prześladowaniami za czasów Dioklecjana, udał się do Rzymu, gdzie przyjął go papież Marcellus I. Później został wysłany do północno-wschodniej Galii, aby szerzyć wiarę chrześcijańską. Według tradycji kształcił się u świętego Dionizego i współpracował ze świętym Piatusem w ewangelizacji regionów Tournai i Cambrai. Ostatecznie sprawował urząd biskupa, zanim został stracony przez rzymskich żołnierzy.
Życie i śmierć
Po skazaniu Chrysolius został ścięty przez rzymskich żołnierzy. Legenda głosi, że jego czaszka rozpadła się na trzy części, a w miejscach, w których upadł każdy fragment, wytrysnęły cudowne źródła. Po odzyskaniu części czaszki udał się do Comines. Zmarł tam po przeprawie przez brodę na rzece Deûle, która została nazwana na jego cześć.
Kult i dziedzictwo
Jako patron Comines, jego relikwie były historycznie czczone w Bazylice św. Donatiana w Brugii. Uważano, że źródła związane z jego czaszką leczą dolegliwości oczu i gardła. Jego pamięć jest utrwalona w sztuce, na przykład w formie rozety w kościele św. Vaasta, oraz poprzez neobizantyjski kościół Saint-Chrysole w Comines.