Chrodoara była merowingską szlachcianką i księżną Akwitanii, żyjącą w VI lub VII wieku. Urodzona w Szwabii około 560 roku, wyszła za mąż za Bodegisela-Bobo, a wdową została około 589 roku. Po śmierci męża przeniosła się do Amay, gdzie wykorzystywała swój znaczny majątek na wspieranie działalności charytatywnej i Kościoła. Często utożsamiana jest z Odą z Amay i bywa czasem uważana za matkę Arnulfa z Metz.
Życie i pobożność
Po przeprowadzce do Amay, Chrodoara stała się wybitną patronką i dobroczynczynią lokalnej wspólnoty religijnej. Tradycyjnie przypisuje się jej założenie opactwa w Amay, znajdującego się na terenie dzisiejszej Belgii. Jej życie w służbie zakończyło się przed 634 rokiem, a spoczęła w kościele św. Jerzego.
Kult i odkrycie
Święta jest wspominana 23 października zarówno w tradycji katolickiej, jak i prawosławnej. W 1977 roku w chórze kościoła odkryto jej sarkofag. Pokrywę tego grobowca zdobi przedstawienie świętej w roli opatki, co odzwierciedla jej historyczne znaczenie dla opactwa, które pomogła założyć.