Christopher Buxton był angielskim księdzem katolickim żyjącym w XVI wieku, który został stracony za panowania Elżbiety I. Urodzony w hrabstwie Derbyshire około 1562 roku, pod wpływem swojego nauczyciela, Nicholasa Garlicka, zdecydował się wstąpić do stanu duchownego. Po studiach w angielskim Kolegium w Reims, a następnie w Rzymie, powrócił do Anglii w 1587 roku. Jego misja w hrabstwie Kent doprowadziła do aresztowania i uwięzienia w Londynie, gdzie odmówił wyrzeczenia się wiary, aby ratować życie.
Życie i śmierć
Po studiach w Rzymie, Buxton przybył w region Kent pod koniec 1587 roku. Został schwytany krótko po przyjeździe i osadzony w więzieniu Marshalsea. Mimo młodego wieku zachował niezłomność podczas przesłuchań, odmawiając przejścia na anglikanizm. Ostatecznie przewieziono go do Canterbury, gdzie skazano go na śmierć za zdradę stanu i stracono poprzez powieszenie, poćwiartowanie i wybebeszenie.
Kult
Kościół katolicki uznaje go za męczennika; został beatyfikowany przez papieża Piusa XI w 1929 roku. Wspominany jest 1 października wraz ze Stu Siedmioma Męczennikami Anglii i Walii. Ponadto czczony jest jako jeden z Męczenników z Oaten Hill, u boku Roberta Wilcoxa, Edwarda Campiona i Roberta Widmerpoola.