Christina von Hamm była mistyczką Kościoła rzymskokatolickiego, która żyła w XV lub XVI wieku. O jej życiu przetrwało bardzo mało informacji, gdyż głównym źródłem jest zawarta w latach 70. XV wieku uniwersalna historia Fasciculus temporum autorstwa Wernera Rolevincka. Według tego zapisu młoda służąca z Hammu, nazywana Stine, objawiła się jako niedawno nawrócona i ukazała pięć ran Chrystusa. Stygmaty te miały być widoczne przez piętnaście tygodni, aż do święta Bożego Ciała.
Domniemane stygmaty
Relacja Rolevincka głosi, że Christina pokazała swoje rany dwunastu świadkom. Podobno przepowiedziała, że znaki znikną w ciągu dwóch godzin, co miało nastąpić zgodnie z jej słowami. Choć późniejsi kronikarze, tacy jak Gerhard Kleinsorgen i Aegidius Gelenius, uwzględniali tę historię w swoich dziełach, niektórzy współcześni badacze, jak Peter Dinzelbacher, kwestionowali, czy to zdarzenie było prawdziwym cudem, czy oszustwem.
Kult
Tradycja upamiętniania jej wspomnienia znajduje się w kronikach historycznych. Podczas gdy niektóre źródła sugerują datę 23 czerwca, współczesna praktyka często obchodzi ją 22 czerwca. Przyjmuje się, że ta druga data jest przeniesieniem z dnia wspomnienia św. Krystyny ze Stommeln.