Chlorytoid – minerał z gromady krzemianów. Należy do grupy minerałów rzadkich, rozpowszechnionych tylko w niektórych regionach Ziemi.
Nazwa nawiązuje do powierzchownego podobieństwa tego minerału do chlorytów, lecz bardzo różniący się od strukturalnie, w 1837 roku został zidentyfikowany jako oddzielny minerał.
Charakterystyka
Właściwości
Tworzy kryształy o pokroju blaszkowym, płytkowym, tabliczkowym o pseudoheksagonalnym pokroju. Występuje w skupieniach zbitych, łuseczkowatych, płytkowych, włóknistych. Cienkie płytki minerału charakteryzują się wyraźnym pleochroizmem. Tworzy odmiany zasobne w magnez – (sismondyt) i mangan – (ottrelit).
Występowanie
Występuje w skałach przeobrażonych metamorficznych w strefie epi. Powstał pod wpływem temperatury i ciśnienia. Znany z niektórych zieleńców, łupków glaukofanowych, marmurów, hornfelsów. Współwystępuje z chlorytem, kwarcem, miką, staurolitem, granatem, korundem.
Miejsca występowania:
- Na świecie: Norwegia, Szwajcaria, Austria, Niemcy, Wielka Brytania, Turcja, Quebec, Deep River w Kanadzie, stany Karolina Północna i Rhode Island w USA.
- W Polsce: występuje w łupkach łyszczykowych w Górach Izerskich i okolicach Szklarskiej Poręby.
Zastosowanie
- ma znaczenie naukowe (służy do określania warunków i charakteru metamorfizmu),
- interesuje kolekcjonerów.
