Chico Xavier (Francisco Cândido Xavier, 1910–2002) był brazylijskim filantropem i medium spirytystycznym. Przez około 60 lat napisał ponad 490 książek i kilka tysięcy listów, które, jak twierdził, powstawały w procesie zwanym psychografią. Po jego śmierci opublikowano książki oparte na dawnych listach i rękopisach, co podniosło łączną liczbę do 496. Jego prace obejmowały religię, filozofię, powieści, poezję i naukę, a szacuje się, że jego książki sprzedały się w nakładzie 50 milionów egzemplarzy.
Wczesne życie i kariera


Xavier urodził się w Pedro Leopoldo, w stanie Minas Gerais, w rodzinie sprzedawcy losów loterii i katoliczki, gospodyni domowej. Ukończył szkołę podstawową, lecz nie kontynuował nauki i podjął pracę jako urzędnik sprzedaży. W 1927 roku zwrócił się ku spirytyzmowi, gdy jego siostra doświadczyła zaburzeń psychicznych, które wielu przypisywało przyczynom duchowym. W 1931 roku opublikował Parnas zza grobu, zbiór wierszy, które, jak twierdził, zostały napisane przez zmarłych brazylijskich i portugalskich poetów.
Pozycja publiczna i kontrowersje


W 1959 roku Xavier przeniósł się do Uberaby, gdzie mieszkał do końca życia i stał się ośrodkiem pielgrzymek ludzi szukających kontaktu ze zmarłymi krewnymi. Jego występy w ogólnokrajowych wywiadach telewizyjnych pod koniec lat 60. i na początku lat 70. przyczyniły się do ugruntowania spirytyzmu jako ważnej religii w Brazylii, z ponad 5 milionami wyznawców. Jego deklarowane zdolności były kwestionowane, a krytycy podważali autentyczność jego obfitej produkcji psychograficznej. Zmarł w Uberabie 30 czerwca 2002 roku.
