Chiang Hsiao-wen (znany również jako Alan Chiang; ur. jako Erik Nikołajewicz Jelizarow) był najstarszym synem Chiang Ching-kuo, który w latach 1978–1988 pełnił funkcję prezydenta Republiki Chińskiej na Tajwanie. Urodzony w 1935 roku, później zajmował stanowiska w biznesie, w tym przez dwa lata był przewodniczącym Taiwan Power Company. Jego życie naznaczały poważne problemy zdrowotne, a po doznaniu ciężkiego uszkodzenia mózgu w 1970 roku został w dużej mierze odsunięty od życia publicznego. Zmarł w 1989 roku.
Pochodzenie rodzinne
Chiang Hsiao-wen urodził się jako syn Chiang Ching-kuo i jego matki, Fainy Ipatiewnej Wachrewej, znanej także jako Chiang Fang-liang. Miał młodszą siostrę, Hsiao-chang, oraz dwóch młodszych braci, Hsiao-wu i Hsiao-yunga. Miał również dwóch przyrodnich braci, Winstona Changa i Johna Chianga, którzy mieli tego samego ojca. W 1960 roku ożenił się z Xu Nai Jin, znaną jako Nancy, a małżeństwo doczekało się córki Yomei, urodzonej w 1961 roku.
Kariera i późniejsze życie
Przez dwa lata pełnił funkcję przewodniczącego Taiwan Power Company, a także krótko zajmował stanowisko wiceprezesa w firmie petrochemicznej. W 1970 roku, podczas leczenia cukrzycy, doznał ciężkiego uszkodzenia mózgu, po czym ukrywano go przed opinią publiczną. Zmarł na raka gardła 14 kwietnia 1989 roku.
