factograf
PL
Zaloguj się

szósty i siódmy prezydent Republiki Chińskiej

Chiang Ching-kuo

  • 1 min czytania
  • W 45 językach
  • 12 obrazów
  • Artykuł autorski Factograf
Chiang Ching-kuo

Chiang Ching-kuo (1910–1988) był chińskim i tajwańskim politykiem oraz dyplomatą. W latach 1978–1988, aż do śmierci, pełnił funkcję prezydenta Republiki Chińskiej, a w latach 1972–1978 był premierem, faktycznie kierując państwem. Od 1975 roku stał na czele rządzącej Kuomintangu (KMT). Podczas jego prezydentury Tajwan zniósł stan wojenny i rozpoczął liberalizację polityczną, która objęła większą tolerancję dla sprzeciwu oraz wybór kandydatów opozycji.

Młodość i emigracja

Prezydent Chiang Ching-kuo
Prezydent Chiang Ching-kuo
Chiang Ching-kuo jako dziecko, trzymany przez babkę Wang Caiyu, z matką Mao Fumei i ojcem Chiang Kai-shekiem, w 1910 roku
Chiang Ching-kuo jako dziecko, trzymany przez babkę Wang Caiyu, z matką Mao Fumei i ojcem Chiang Kai-shekiem, w 1910 roku
Chiang Ching-kuo w latach 20. XX wieku
Chiang Ching-kuo w latach 20. XX wieku
Chiang Ching-kuo z ojcem Chiang Kai-shekiem w latach 40. XX wieku
Chiang Ching-kuo z ojcem Chiang Kai-shekiem w latach 40. XX wieku
4 obrazy

Najstarszy i jedyny biologiczny syn Chiang Kai-sheka kształcił się w Szanghaju i Pekinie, gdzie zainteresował się socjalizmem i komunizmem. W 1925 roku, gdy KMT i Komunistyczna Partia Chin były sojusznikami, wysłano go do Związku Radzieckiego na studia, gdzie spędził prawie dwanaście lat. Ożenił się z Rosjanką Fainą Vachrewą i w 1937 roku, tuż przed wojną chińsko-japońską, wrócił do Chin, wstępując w szeregi rządu nacjonalistycznego.

Dojście do władzy na Tajwanie

Chiang Ching-kuo w 1948 roku
Chiang Ching-kuo w 1948 roku
Chiang Ching-kuo (po lewej) z ojcem Chiang Kai-shekiem w 1948 roku
Chiang Ching-kuo (po lewej) z ojcem Chiang Kai-shekiem w 1948 roku
Generał Chiang Ching-kuo z prezydentem USA Johnem F. Kennedym w Białym Domu, 11 września 1963 roku
Generał Chiang Ching-kuo z prezydentem USA Johnem F. Kennedym w Białym Domu, 11 września 1963 roku
Minister obrony Chiang Ching-kuo w Pentagonie z sekretarzem obrony USA Robertem McNamarą, 23 września 1965 roku
Minister obrony Chiang Ching-kuo w Pentagonie z sekretarzem obrony USA Robertem McNamarą, 23 września 1965 roku
4 obrazy

Po przegranej KMT w wojnie domowej w Chinach przeniósł się w 1949 roku na Tajwan. Tam obejmował kolejne, coraz ważniejsze stanowiska, zaczynając od kierowania Dowództwem Garnizonu Tajwanu, organem bezpieczeństwa wojskowego powiązanym z arbitralnymi aresztowaniami i nadużyciami. Został ministrem obrony w 1965 roku, wicepremierem w 1969 roku i premierem w 1972 roku, a po śmierci ojca objął urząd prezydenta.

Reformy polityczne

Pomnik Chiang Ching-kuo w gminie Dongyin, w powiecie Lienchiang
Pomnik Chiang Ching-kuo w gminie Dongyin, w powiecie Lienchiang
Memoriał Ching-kuo w gminie Nangan, w powiecie Lienchiang
Memoriał Ching-kuo w gminie Nangan, w powiecie Lienchiang
Rodzina Chiang Ching-kuo: od lewej, z przodu: Alex, Faina, Chiang Ching-kuo, Eddie; z tyłu: Alan, Chiang Hsiao-chang
Rodzina Chiang Ching-kuo: od lewej, z przodu: Alex, Faina, Chiang Ching-kuo, Eddie; z tyłu: Alan, Chiang Hsiao-chang
3 obrazy

Jako prezydent kierował odejściem od rządów autorytarnych, łagodząc ograniczenia wobec mediów i wolności słowa oraz pozwalając kandydatom Demokratycznej Partii Postępowej startować w wyborach. Rozszerzył też polityczną rolę miejscowych Tajwańczyków (benshengren) w porównaniu z migrantami z kontynentu. Przypisuje mu się rozwój gospodarczy dzięki programowi Dziesięciu Wielkich Projektów Budowlanych oraz przemianę Tajwanu w kierunku demokracji.

W 45 językach

Редакція Factograf · Opublikowano 14 października 2026 · Częściowo na podstawie Wikipedii, CC BY-SA 4.0 · Artykuł źródłowy