Chi Zhuzi był katolickim katechumenem urodzonym w 1882 roku w prowincji Hebei. Po poznaniu wiary od lokalnych mieszkańców zdecydował się przyjąć katolicyzm w wieku siedemnastu lat. Jego oddanie doprowadziło do konfliktu z rodzicami, którzy obawiali się o jego bezpieczeństwo podczas powstania bokserów i zakazali mu uczęszczania do kościoła. Po wykluczeniu z rodziny za odmowę oddawania czci pogańskim bóstwom, znalazł schronienie we wspólnocie katolickiej w okresie intensywnych prześladowań religijnych.
Życie i męczeństwo
Podczas lata 1900 roku rebelianci zatrzymali Chi Zhuziego i zażądali, aby skłonił się przed idolami, by dowieść swojej wiary. Odważnie wyznał swoją katolicką tożsamość, co poskutkowało natychmiastowymi torturami i śmiercią. Jego rodzina, dowiąwszy się o jego niezłomności, ostatecznie przeszła na wiarę katolicką.
Kult
Został beatyfikowany przez papieża Piusa XII w 1955 roku, a później kanonizowany przez papieża Jana Pawła II w 2000 roku jako część grupy 120 chińskich męczenników. Kościół katolicki wspomina go jako świętego 9 lipca.